Dlaczego proces starzenia się i starzenia się, choć później napędzany przez negatywną siłę, jest z natury pozytywny i może zmienić nasze spojrzenie na życie ...

Starzenie się jest jednym z najbardziej normalnych i regularnych procesów, które mają zarówno pozytywny, jak i negatywny wpływ na ludzi. Oprócz zmian fizjologicznych i fizycznych starzenie się prowadzi do wielu zmian psychicznych u ludzi. Chociaż starzenie ma miejsce przez całe życie, główne znaczenie starzenia się jest odczuwalne w przejściu ze średniego do starszego wieku i można je uznać za najważniejszy etap starzenia się.

Jakie są te procesy, które wyjaśniają starzenie się ludzi i jakie teorie psychologiczne wyjaśniają różnice we wzorcach myślenia ludzi z powodu zmian związanych z wiekiem?

Według WHO szara populacja świata stale rośnie wraz ze spadkiem liczby urodzeń i dłuższą oczekiwaną długością życia. Biorąc pod uwagę, że starzenie się jest częścią życia każdego człowieka, ważne jest, aby zrozumieć psychologiczne zmiany, które mogą zachodzić na różnych etapach życia w starszym wieku, nie tylko kilka. Wiek można uznać za w dużej mierze psychologiczny, ponieważ niektórzy ludzie pesymistyczni czują się starsi przed 40. rokiem życia, podczas gdy inni uważają się za starszych po 60. roku życia. Wiek może być postrzegany przez jednostki jako miara zdrowia, a objawy fizyczne, takie jak siwienie włosów, fałdy skóry lub osłabienie mięśni, mogą wskazywać na zmieniający się wiek. Ponieważ większość z nas identyfikuje się z ciałem, starzenie się ciała w naturalny sposób prowadzi do starzenia się umysłu i zmniejszenia siły fizycznej. Może wystąpić spadek siły psychicznej, a to działa jak cykl procesów związanych z wiekiem. Złe zdrowie psychiczne z kolei wpływa na dobre samopoczucie człowieka. Chociaż oczekiwana długość życia ludzi znacznie wzrosła w ostatnich latach, co sugeruje poprawę globalnego zdrowia, ludzie nadal są zaniepokojeni zmianami w życiu, które ostatecznie przyniosą wiek.

W psychologii Erik Erikson opisał pewne etapy rozwoju psychospołecznego, które dotyczą zarówno wieku dorosłego, średniego wieku, jak i starości. Ponieważ jednostka nadal rozwija się psychicznie przez całe życie, nacisk może skupiać się na generatywności w kierunku stagnacji w średnim wieku, gdy osoby te zwykle przyczyniają się do kariery i rodziny. Ludzie, którzy wybierają generatywność, mogą z powodzeniem wykorzystywać swoje umiejętności w pracy, w rodzinie lub w obu innych obszarach. W stagnacji mogą czuć się nieproduktywni i niezależni od świata. Ostatni etap rozwoju psychospołecznego w starości pokazuje wymiar uczciwości kontra rozpacz, w którym jednostki mogą spojrzeć wstecz na swoje osiągnięcia i osiągnięcia oraz rozwinąć poczucie dumy i uczciwości lub rozwinąć poczucie rozpaczy. Według Eriksona wiek jest czasem refleksji i generalnie wywołuje poczucie beznadziejności lub satysfakcji.

Uważam, że wiek średni opiera się przede wszystkim na potrzebach materialistycznych lub światowych, a wiek jako na podstawach potrzeb duchowych i egzystencjalnych. Podczas gdy wiek średni dotyczy „życia” i prawidłowego życia, a jednostki koncentrują się na zwiększaniu majątku, nieruchomości i oszczędności na przyszłość, a także na sukcesie, w starości chodzi o „przetrwanie”. „I główną troską o zdrowie, choroby i śmierć. W niektórych przypadkach myśli o śmierci mogą stać się bardzo ważne dla niektórych osób i mogą chcieć pozostać przy życiu dzięki pracy rodzinnej lub twórczej, która trwa po śmierci danej osoby.

Starzenie się nie może być uważane za proces ściśle chronologiczny, ale proces psychologiczny, jeśli istnieje raczej siła negatywna niż pozytywna, uzasadniająca istnienie osoby. Nawet dziecko przechodzi proces starzenia się i dorasta, ale gdy dziecko wchodzi w świat i poszerza horyzont, proces starzenia się dziecka jest pozytywny, a podstawowym zjawiskiem starzenia się jest wiedza o tym, jak dziecko dorasta. Rozwój tożsamości staje się główną motywacją do życia, aw młodym wieku ludzie szybko przechodzą w tryb „osiągania”, ponieważ w młodym wieku celem jest wykorzystanie zdobytej wiedzy do osiągnięcia pieniędzy, sławy, a nawet oświecenia. Jak już wspomniałem, faza „życia” pojawia się w średnim wieku dorosłym. W tym momencie nie tylko owoce osiągnięć zaczynają się ujawniać, ale także przyszłość jest zabezpieczona finansowo i emocjonalnie, co zapewnia kładzenie kamienia węgielnego Życie rodzinne i zawodowe w UE jest zapewnione na wcześniejszym etapie. Wszystkie te fazy wiedzy, osiągnięć i życia są fazami pozytywnymi, chociaż wszystkie te fazy mogą mieć określone dylematy. Jednak ostatnia faza przeżycia jest przede wszystkim motywowana strachem przed śmiercią, a ta negatywna siła powoduje faktyczny proces starzenia się. Łatwo zrozumieć, dlaczego starzenie się jest przede wszystkim procesem psychologicznym. Zwiększony strach przed śmiercią w starszym wieku powoduje w życiu negatywną siłę, a jeśli ta negatywna siła zostanie w jakiś sposób zniesiona lub uczyniona pozytywną, proces starzenia się nie będzie już postrzegany jako coś negatywnego i szkodliwego dla osoby starszej.

Oczywiście ważne jest, aby zrozumieć, w jaki sposób proces starzenia można przekształcić w coś pozytywnego. Duża ilość literatury, artykułów, programów telewizyjnych, programów radiowych i kolumn w prasie podkreśla proces starzenia się jako coś w dużej mierze fizjologicznego, co w najlepszym razie należy pozytywnie zaakceptować. To tak, jakby starzenie się było czymś negatywnym, ale należy to postrzegać pozytywnie. Sugerowałbym, że proces starzenia ma przede wszystkim charakter psychologiczny, co tłumaczy się lękiem przed śmiercią. Jest to spowodowane tylko przez siłę ujemną, ale nie jest z natury ujemne i może stać się procesem pozytywnym. Nie sugeruję wykonywania operacji plastycznych ani cofania czasu na obrazie ciała, ale wykraczanie poza obraz ciała i rozwijanie „tożsamości duszy” może w rzeczywistości całkowicie odwrócić proces starzenia się. Utożsamianie się z duszą jak mądrzy i rozwijanie duchowego potencjału w sobie może wnieść wielki wkład w faktyczne zapobieganie psychologicznym, a zatem fizjologicznym aspektom starzenia się. W czasach starożytnych ludzie żyli głęboko duchowym życiem, żyli dłużej i wyglądali młodziej niż my. Poszukiwanie duszy pomaga pokonać strach przed śmiercią. Jeśli wiek jest postrzegany jako krok w kierunku ostatecznego duchowego zakończenia i we właściwym czasie, aby zbadać inne twórcze wymiary życia, które wcześniej były ignorowane, wiek może stać się najbardziej owocną i pozytywną fazą w życiu.